“Pluk een roos” is het derde boek in de Helen Grace serie van M.J. Arlidge. De Nederlandstalige titel van het boek snap ik niet zo goed, want de Engels titel “The Doll’s House”  is veel beter daar er in het boek verschillende keren naar een poppenhuis verwezen wordt. “Het poppenhuis” zou een veel betere titel zijn geweest.

Het verhaal.

afbeelding-pluk-een-roosEen jonge vrouw wordt wakker in een koude, donkere kelder. Ze heeft geen idee hoe ze daar terecht is gekomen, of door wie ze is ontvoerd. En dat is pas het begin van haar nachtmerrie.In de buurt wordt het lichaam van een andere jonge vrouw gevonden. Ze is nooit opgegeven als vermist, en haar familie heeft zelfs gewoon sms’jes van haar ontvangen. Iemand heeft zich de afgelopen tijd voor haar uitgegeven.Inspecteur Helen Grace weet dat ze de dader zo snel mogelijk moet vinden. Die is niet alleen gestoord, maar ook slim en vindingrijk. Maar zodra Helen probeert uit te vinden wat de motivatie van de moordenaar is, start een bijna onmogelijke race tegen de klok.

Productgegevens

  • Titel: Pluk een roos
  • Auteur: M.J. Arlidge
  • Editie: Kindle-editie
  • Bestandsgrootte: 1750 KB
  • Uitgever: Boekerij; 01 editie (26 mei 2016)
  • Taal: Nederlands
  • ASIN: B01DAIL1V0

Beoordeling

Tijdens een dagje uit vind een jong gezien een lichaam, begraven op een strand. Het is het lichaam van een jong meisje met lang, donker haar, helder blauwe ogen en de tattoo van een blauw vogeltje op haar schouder.  Het strand ligt nogal afgelegen, zouden er nog meer lijken liggen?

Tegelijkertijd wordt Ruby wakker in een vochtige en kille kelder, en heeft ze geen idee hoe ze daar terechtgekomen is. Ze herinnert zich dat ze de avond voordien stevig is gaan stappen, en dat ze vermoeid haar eigen bed in kroop. Hoe kwam ze dan in deze kelder terecht? Al snel komt ze er achter dat ze ontvoerd is en probeert ze er alles aan te doen om te overleven. Als lezer leef je intens mee met Ruby en wat ze moet doorstaan. Komt de hulp op tijd?

Helen Grace vermoedt een verband tussen beide zaken, en gaat op onderzoek uit. Ze bijt zich in beide zaken vast, terwijl ze ondertussen nog steeds worstelt met haar voorgeschiedenis van verschrikkelijk misbruik . Ze heeft ook te kampen met de jaloezie van haar chef, die soms niet zo professioneel optreedt als ze zou moeten doen en Helen uit het corps probeert te schoppen. Is dit het laatste onderzoek dat Helen ooit zal leiden?

Het boek is in de typische Arlidge stijl geschreven: korte hoofdstukken, rechttoe-rechtaan en zonder veel extra poespas. En als lezer word je geregeld op het verkeerde been gezet. De twee verhaallijnen verweven zich als het boek vordert, en leiden tot een spannende ontknoping. Toch vond ik het iets minder dan de eerste twee boeken, en daarom dan ook maar 4 sterren.

Advertenties