Na het avondeten gingen we vandaag op het terras zitten, want we wilden DE maansverduistering wel eens met eigen ogen zien.

De maan was vanavond volledig verduisterd. Vanaf halverwege de avond zou de zogeheten ‘bloedmaan’ te zien zijn. De maan kwam om 21.30 uur op, maar was toen nog niet goed te zien vanwege het licht van de zon.

Op het moment dat het bij ons donker werd, zou de maan ook volledig verduisterd zijn. Dit duurde tot 23.14 uur. Met één uur en drie kwartier werd het dan ook de langste maansverduistering van deze eeuw.

Maansverduisteringen komen ongeveer net zo vaak voor als zonsverduisteringen, met een maximum van drie per jaar. De laatste maansverduistering was in 2015. De eerstvolgende na de verduistering van vrijdagavond wordt in januari 2019 verwacht.

 

“De maansverduistering vindt plaats omdat de zon, aarde en maan – in die volgorde – op dat moment op één lijn staan”. Bij de verduistering ligt de maan dus compleet in de schaduw van de aarde.

Bij een reguliere volle maan staan de drie ook al bijna op één lijn, maar omdat ze niet helemaal synchroon lopen met elkaar, komt het niet tot een complete verduistering.. Bij een zonsverduistering is de zon niet zichtbaar, bij een maansverduistering is de maan dat wel, ondanks dat de maan wordt afgeschermd door de aarde. “Hij kleurt rood,, omdat het licht van de zon wordt afgebogen in onze dampkring, in de richting van de maan.” Doordat de maan rood kleurt, wordt het fenomeen ook wel ‘bloedmaan’ genoemd.

De afbuiging van het zonlicht wordt ook wel de rayleighverstrooiing genoemd. Omdat de kleur rood een langere golflengte heeft, wordt deze niet makkelijk aangetast door onze atmosfeer. Hierdoor bereikt het de maan en kleurt deze rood.

Helaas voor ons zat de maan verstopt achter de wijnbergen, dus veel hebben we niet gezien. (Onderstaande foto is dan ook niet van mij, maar wel van een Luxemburgse fotograaf met beter zicht op de maan….en waarschijnlijk ook een knoert van een lens)

Advertenties