Ook al vond ik het derde deel van deze serie ietsje minder, toch lees ik verder. Boek vier stond vandaag op de agenda. Met slechts 283 pagina’s kon ik hem makkelijk op één dag uitlezen.

De inhoud.

Amelia Gray restaureert oude begraafplaatsen en staat in contact met de geestenwereld. Op een avond ziet ze een verschijning die haar een vreemde waarschuwing geeft: vind de sleutel, die is je enige redding. Amelia heeft geen idee waar ze moet beginnen tot ze een oud stereogram in haar kelder vindt waarop ze zichzélf ziet! Vastbesloten de identiteit van haar lookalike te achterhalen, begint ze samen met rechercheur John Devlin een onderzoek. Algauw stuiten ze op het mysterie van een nooit opgeloste collectieve zelfmoord in een commune.
Amelia ontdekt dat alle slachtoffers begraven liggen op de bouwvallige begraafplaats die ze aan het restaureren is. In elke grafsteen zijn een sleutel en een nummer gegraveerd. Ze is dicht bij de oplossing, maar dan blijkt dat iemand koste wat het kost wil voorkomen dat ze het raadsel van de doden zal ontrafelen…

de verschijning

Productgegevens.

  • Titel: Schemerzone
  • Auteur: Amanda Stevens
  • Editie: Kindle Editie
  • Aantal pagina’s: 283 pagina’s
  • Uitgever: Harlequin (22 november 2016))
  • Taal: Nederlands
  • ASIN: B06XX2F2Y8

Beoordeling.

Het duurde even voordat het verhaal echt op gang kwam. Het begin ging voornamelijk over de relatie van Amelia en Devlin. Terwijl Devlin bezig was met het aanpakken een aantal persoonlijke problemen, vond Amelia een oude stereoscoop in haar huis, die uiteindelijk leidde tot een griezelig mysterie rond een bizar gezin. Dat gezin had een oude, unieke begraafplaats op hun terrein en ze hadden Amelia in dienst genomen om het te restaureren. De geschiedenis rondom de begraafplaats was erg donker, wat resulteerde in een aantal kwaadaardige entiteiten. En ja, er was ook weer een link met haar verleden.

Devlin was eindelijk vrij van zijn geesten, maar was hij echt hetzelfde gebleven? Hij was meer dan ooit omhuld met een waas van geheimzinnigheid. Amelia’s krachten/gaves veranderden ook, ze is echt ondergedompeld in de andere kant, ondanks alle risico’s dat dit met zich meebrengt.

De toon was anders dan in de andere boeken, en in het begin was het moeilijk om erin te komen. Amelia en Devlin waren eindelijk vrij om samen te zijn, maar de dingen waren niet zo eenvoudig als ze leken. In sommige opzichten waren ze dichter bij mekaar dan ooit, maar in andere waren ze verder van elkaar verwijderd dan ooit tevoren. Hij houdt Amelia uit de buurt van zijn familie en ze houdt hem uit de buurt van de hare. Dit alles neemt een groot deel van het boek in beslag Devlins’ banden met een mysterieus genootschap samen met zijn ontkenning van alle bovennatuurlijke dingen, drijft hen dan ook langzaam maar zeker uit mekaar. Zowel Amelia als Devlin houden hun gedachten en gevoelens voor zichzelf, en hun gebrek aan communicatie is een van de meest teleurstellende aspecten van het verhaal.

De bovennatuurlijke aspecten waren veel enger, en dat waren mijn favoriete delen van het boek. Er was zo’n akelige sfeer geassocieerd met alles en iedereen die bij het mysterie betrokken was.

Ik denk dat dit tot nu toe het beste boek in de serie is. Er werd meer onthuld over de personages, maar er valt nog veel meer te leren.

Advertenties